Dodo Expeditie Weblog 2009

Het is nu 22:00 uur Mauritiaanse tijd en ik zit hier onze werkruimte samen met Selvino, Dagmar en Hanneke achter de computer. Zo nu en dan horen we het gekoer van verschillende duivensoorten, diepe lage hese hitsige klanken worden afgewisseld door serene hoge klanken. Selvino en Dagmar zijn verschillende opnamen aan het afspelen van duivengeluiden, erg rustgevend. Julian is in de bottenruimte de bottenverzameling van de afgelopen jaren aan het doorlopen. Perry is bezig met het filmmateriaal van de opgraving.

Vandaag hebben we een rustdag genoten. Marijke Besselink van het Tropen Museum Amsterdam en Paul Boomers van het Zoologisch Museum Amsterdam zijn vanochtend aangekomen, zij gaan morgen beginnen met de uitbreiding van de dodo-tentoonstelling in Port Louis. We zijn met zijn allen op excursie gegaan eerst naar Fort Frederik Hendrik. Vlakbij is er een klif van versteende strandzanden die 120 duizend jaar geleden zijn neergelegd door  de zee toen de zeespiegel 10 meter hoger stond dan nu. Aan de voet van deze klif hebben we een broodje gegeten en daarna zijn we naar Flicq and Flacq gegaan en daar hebben we ons neergevleid op het koraalstrand, heerlijk!

De laatste dagen is de opgraving erg goed verlopen, we hebben een routine opgebouwd in onze handelingen. Per dag worden vier teams van vier mensen samengesteld die per beurt (rotatie) 2 uur in de polder werken. Iedere shift verwisselen we de taken zodat er niet een paar mensen zijn die de hele dag in een ongemakkelijke houding moeten liggen. We moesten in het begin zoeken naar een goede afstemming van de werkzaamheden maar nu werken we inmiddels als een geoliede machine. Ieder heeft een taak, de paleontoloog die botten identificeert en met behulp van een penseel voorzichtig verwijderd uit de bodem, de geoloog die kijkt hoe de bodem is opgebouwd waar botten in liggen, kaartentekenaar die alles natekent op schaal van wat er in de laag aan het oppervlakte ligt en soms een assistentje dat heen weer rent om fossielen te voorzien van een label en in zakken te doen. S’ochtends om 8:30 zijn we in de Mare aux Songes en doen we benzine in de generator en de zeefpomp en doet Perry de pomp in de put.  Binnen 15 minuten is de put leeg en dan plaatsen we het houtenplatform dat Rene heeft gemaakt in de put. Daarop gaan een paleontoloog en een geoloog liggen. Zij graven voorzichtig het bodemmateriaal weg. Van alle objecten die we vinden, zeg een bot :-) , meten we met linialen de hoogste positie (het deel dat het meest uitsteekt) in x en y coördinaten en met een laserhoogtemeter  de hoogte ten opzichte van gemiddeld zeeniveau. Met een geologisch kompas meten we vervolgens de oriëntatie van de bot en de hoek waaronder deze in de grond steekt. Al deze data wordt ingevoerd in de computer zodat we er later kaarten van kunnen maken. Door te kijken hoe deze botten in de grond zitten kunnen we achterhalen hoe de dieren zijn gestorven en wat er met hun karkassen gebeurden na hun dood. Na het tekenen worden er door Mikel technische foto’s genomen. En dat is best ingewikkeld want hij moet door 5 cm water fotograferen onder moeilijke lichtcondities. Maar het is al met al fantastisch werk en ontzettend spannend om te zien wat er allemaal uit die grond te voorschijn komt.

We zijn inmiddels bijna een meter onder zeeniveau aan het graven in onze dodopolder (dat maakt overal indruk behalve in Nederland). Naarmate we meer bodem materiaal weggraven moeten we onze handen steeds dieper uitstrekken en nu hebben we een niveau bereikt dat ongemakkelijk is. Rene zal morgen het platform een niveau verdiepen zodat we in een nieuwe laag weer verder kunnen. Wie weet wat we daar gaan aantreffen…