Zodra we vorige week begonnen met het graven van de sloten om de opgravingsput heen kwamen er fossielen uit de bodem. De vier sloten waren ongeveer vier meter lang, 50 cm breed en anderhalve meter diep. In het midden van de sloten hebben we golfplaten geplaatst en de buitenkant opgevuld met klei en de binnenkant met grote stenen. Toen we vrijdag klaar waren met de dodopolder, een week later dan gepland, en hem drooggepompt hadden, hadden we dus al een behoorlijk volume bodem opgewerkt. En je raadt het al, de bodem was onvoorstelbaar rijk aan fossiel hout en botten. Tijdens het begin van het graven begonnen we dus ook met het zeven, schoonspoelen en verwerken van de monsters. Op vrijdag hadden we duizenden botten en fossiele planten en we mochten er niets over zeggen, en dat is behoorlijk frusterend als je enthousiasme niet gelijk mag delen! Maandagochtend begonnen we eindelijk met de Crime Scene Investigation zelf en begonnen we met het opgraven van één vierkante meter, 20 cm diep.
Maandagavond hadden we een heel belangrijke vergadering. De vraag was of we deze week verder zouden gaan met de CSI opgraving. We besloten dat we toch eerst de vondstregistratie en vondstverwerking voorrang moesten geven. Als we door zouden gaan met de opgraving in de put zouden we geen tijd hebben om alle vondsten te verwerken. En dat heeft absoluut voorrang, want zonder monsterregistratie en verwerking kun je geen goede analyse doen. Je moet op zijn minst weten waar alles vandaan komt en alles wat je gevonden hebt netjes opslaan zodat je het later weer kunt terugvinden. Zonder registratie is er geen CSI onderzoek mogelijk en zonder schoonspoelen en drogen gaan de botten en plantenresten beschimmelen… We besloten dus dinsdag te stoppen met het CSI onderzoek, de boel zo goed mogelijk af te dekken, de put weer vol te laten lopen met water en volgend jaar verder te gaan.
Wat hebben we gevonden? Ongeveer 4000 botten waarvan 150 botten van de Dodo! We hebben in vier gevallen gearticuleerde skeletdelen gevonden, dat wil zeggen dat er skeletdelen van één individu bijelkaar liggen. Dit is echt spectaculair want vorig jaar hadden daar slechts een aanwijzing voor en nu kunnen we echt met zekerheid stellen dat skeletdelen bijna compleet zijn. We hebben in totaal maar liefst 15 vogelsoorten gevonden, waaronder de eerste schedel van Bensoni parkiet (Parrot bensoni), snavels van de Rode ral, Dodo en de Buul Buul. Vooral de dodosnavel is spectaculair, het gaat om een onderkaak die uit drie delen bestaat die zo uitelkaar vallen. Daarnaast resten van de koetachtigen, de reuzenpapagaai Lophosittacus en Mauritiaanse kiekendief (Harrier). Drie soorten zangvogels konden nog niet worden gedetermineerd en zijn mogelijk nieuwe soorten. We hebben weer duizenden botten van de twee uitgestorven schildpadsoorten gevonden, die domineren in de fossielenlaag. Daar zitten ook schedels tussen. Ook hebben we reptielen gevonden zoals zeldzame resten van de reuzenskink Didosaurus, de gewone skink en gekko's. Opvallend is de rijkdom aan zoogdierresten van vleermuizen en de vliegende hond, veel 15 cm lange dunne botjes van de vingers (vleugels) van deze dieren. Schedels blijken zeldzaam te zijn, vergeleken met de andere botresten. Als een dier sterft in een meer, verteerd het karkas en raakt de schedel los en kan wegdrijven. Verder verteren schedels ook relatief snel in de bodem.
Francien Dielemans heeft ook heel bijzondere vondsten gedaan, zij verzamelt al het materiaal fijner dan 5 mm. Daar zitten vogel- en dodonagels tussen, hele kleine werveltjes van vogels en vleermuizen en tal van slakjes. Ook zitten er insectenresten tussen, die we naar insectenspecialist Nicolas Porch in Austrialië zullen versturen. Tamara Vernimmen die nu driftig fossiel hout aan het zagen en verwerken voor microscopische analyse van de boomringen, zij heeft ook verschillende houtsoorten van verschillende bomen gevonden. Wortels, stammen en takken.
Na deze vondsten mogen we nu echt wel stellen dat Mare aux Songes tot één van de rijkste en meest diverse fossielen vindplaatsten behoort in de wereld, een Lägerstatten! Het is de enige in zijn soort op een vulkanisch eiland en onze dateringen hebben aangetoond dat het ook de jongste is ter wereld (jonger dan 5000 jaar!). Het bijzondere is dat nu juist de Dodo hier deel van uitmaakt, het eerste dier waarvan de mens zich realiseerde dat de soort door haar toedoen is uitgestorven. Weliswaar wereldberoemd maar ook nog steeds zeer mysterieus. Hoe leefde de soort en hoe kwam de soort nu aan haar einde? Met onze opgravingen lichten we een tipje van de sluier op.
In de put hopen we volgend jaar de skeletten en het hout verder bloot te leggen, wat essentieel is om precies te kunnen bepalen hoe de Dodo's en andere dieren aan hun einde zijn gekomen, dus wordt vervolgd!
Een uitstalling van botvondsten op de vloer.
Een selectie.
De pers bij de opgraving.
Een kop van de Dodo bij het Natuur Historisch Museum Port Louis Mauritius (geen vondst van deze expeditie).
rss feed