Dodo weblog 2007

We werken in een moeras en dat betekent nattigheid. Gisteren is de aannnemer Sotramon begonnen met het boren van gaten en het installeren van de pompen Na de eerste put, die op 4 meter diepte is geplaatst, ging de diamantboor kapot. Met de diamantenboor kan namelijk door de gestorte basaltlaag worden geboord. De reserveboor moest helemaal uit de hoofdstad Port Louis komen en arriveerde pas aan het einde van de dag. Volgende dag maar weer verder. 's Nachts houdt een bewaker de wacht in een kleine caravan op de Mare aux Songes, om op de boorinstallatie van Sotramon te letten.

Vanochtend met meer geluk begonnen. Binnen enkele uren zijn de overige gaten geboord en de buizen geplaatst waar de pompen op worden aangesloten (onttrekkingsputten). We willen namelijk een droge opgraving creeren van 2 bij 2 meter, direct begrensd door 6 onttrekkingsputten die op twee pompen worden aangesloten. Nu bleek na aansluiting van de pompen deze putten niet voldoende water te geven. Dit was even een tegenvaller want we wilden namelijk verder met het graven van de sloot waarin we de damwanden plaatsen. Dit moet dus wachten.... Na een paar keer testen bleek dat de filterkousen, textiel om te voorkomen dat zand in de buis komt en de buis verstopt, het water niet snel genoeg doorlaat. Bij een kleermaker in het naburige stadje hebben Rene en Mikel nieuwe filterkousen laten maken die het water sneller doorlaten. Morgen gaan we die testen.

Kenneth en ik hebben gisteren en vandaag de verschillende aaneengelsoten moerasjes bekeken en bepaald waar we grondwaterbuizen gaan plaatsen en grondmonsters gaan nemen. We willen namelijk weten hoe het watersysteem van de verschillende moerasjes in elkaar zit. Zoet (grond)water, zowel de hoeveelheid als de kwaliteit, speelt namelijk een belangrijke rol bij ecosystemen, ook in Nederland. In Nederland bijvoorbeeld liggen de beeklagen laag en grondwater van de hogere plekken stroomt daar naartoe en komt weer aan het oppperlvlak als kwelwater. Onderweg heeft dit water grondlagen doorstroomd die duizenden tot miljoenen jaren geleden door de zee zijn afgezet en daardoor kalkrijk zijn. Het kwelwater is daarom ook kalkrijk. Daarom vinden we in onze beekdalen (als ze niet verdroogd zijn) vegetatie die we normaal in gebieden als de Alpen aantreffen. In de Mare aux Songes hebben we een vergelijkbare situatie. Opwellend grondwater trok ook veel dieren aan in Mare aux Songes. Daarnaast speelt bij de houdbaarheid van de fossielen kalkrijk grondwater mogelijk een hoofdrol. Dit gaan we verder onderzoeken met de grondwaterbuizen.

Om de grondwaterbuizen te plaatsen, moet een pad worden gebaand door de weelderige tropische vegetatie. Acht houthakkers van MTMD zijn daarmee bezig. Op de foto staat Kenneth Rijsdijk (geheel rechts) met de acht houthakkers.

En voor degenen die zitten te wachten op spectaculaire vondsten, geen paniek, we hebben goede aanwijzingen dat we die zullen vinden. Maar eerst het waterprobleem oplossen.

Tamara Vernimmen is vandaag naar het suikkerriet-onderzoekinstituut (MSIRI) in Reduit geweest om met ecologe Dr. Claudia Baider - hoofd van het Herbarium van Mauritius - te praten over de mogelijkheid om op het eiland inheemse bomen te onderzoeken. Ook moesten de nodige vergunningen worden opgehaald bij de bos- en natuurbeheersorganisatie NCPS. Veel van de voor Mauritius typische boomsoorten zijn niet meer zo talrijk als vroeger en men gaat er dus voorzichtig mee om. De gegevens die Tamara tijdens haar veldwerk hoopt te verzamelen zijn nodig bij het onderzoek van de houtresten uit de opgraving. Hoe zagen de bomen op het eiland er 4000 jaar geleden qua uiterlijk en houtstructuur precies uit? Kunnen ze ons iets vertellen over het toen heersende klimaat en over de extreme gebeurtenissen waardoor ze mogelijk zijn uitgestorven? Zowel de mensen van het herbarium als de NPCS zijn heel geinteresseerd in het onderzoek en gaan mee het veld in. Volgende keer meer hierover.