Dodo weblog 2007

Eindelijk kan de expeditie echt beginnen! Na een lange vlucht aangekomen op Mauritius misten we echter de zak met ons boormateriaal. Eenmaal aangekomen op Mauritius werden we fantastisch ontvangen door medewerkers van MTMD, het suikerrietbedrijf en eigenaar van Mare aux Songes. Ze hebben er alles aan gedaan om ons het leven zo makkelijk mogelijk te maken zodat we ons helemaal kunnen richten op het onderzoek.

Na de lunch maakten we een eerste excursie naar enkele voor het onderzoek belangrijke locaties. Zo leidde Julian Hume ons naar de ingang van de grot waar een maand geleden grotbiologen het tweede complete skelet van een Dodo ontdekte. Dit is de eerste Dodo ooit gevonden in het hoogland, ze leefden dus ook in de bergen. Verder leidde Julian ons in de lavatunnelgrot naar een veel te kleine doorgang en liet ons 10 meter naar beneden klimmen. Met aanwijzingen waar je voet te zetten, je arm te buigen en je hoofd in te trekken, kwam iedereen er wel maar niet zonder kleerscheuren. Caving, wordt deze claustrofobische activiteit genoemd. Aangekomen in de kleine ruimte waar de Dodo een maand geleden lag, vond Julian, nog geen meter verder een bekken van de uitgestorven Mauritiaanse Uil (Mascarenotus sauzieri). Nog nooit is dit deel van deze uitgestorven uil gevonden. De uil was zo groot als onze bosuil maar met grotere en stevige klauwen voor het vangen en doden van reptielen. Muizen en andere kleine zoogdieren kwamen immers niet op Mauritius voor. Een fantastische vondst en voer voor discussies hoe deze uil en de Dodo in deze grot terecht zijn gekomen. Dit is misschien wel meer een geologisch verhaal dan de gedachte dat deze vogels ‘cavers’ waren.

Na het bezoek van de grot bracht Julian ons naar een krater van de Kanaka een oude uitgedoofde vulkaan. Een pad leidde ons naar de moerassige bodem van de krater. Onderweg werden we gevolgd door de Buul buul (Hypsipetesolivaceus), een zeldzaam geworden endemische vogel. Zijn nieuwsgierigheid laat nog iets van zijn tamme eilandgedrag zien van vóór de introductie van de mens. Ongelooflijk maar waar lieten nog twee andere endemische vogelsoorten zich aan ons zien in deze krater. De negen overgebleven endemische vogelsoorten van de 24 die er op het eiland voorkwamen, komen eigenlijk alleen nog maar in de bergen voor. In de krater stonden nog verschillende endemische planten en bomen. (bijv. Sideroxylon,Pandanus, Cyathea). Geweldig om Julian erbij te hebben, hij is expert op het gebied van uitgestorven vogels maar zijn kennis van de endemische en geïntroduceerde dier- en plantensoorten van Mauritius is enorm. We waren er over eens dat deze krater beschermd moet worden en de moeite waard is voor verder onderzoek. De ongestoorde afzettingen in de kraters kunnen een waardevol archief zijn om de ontwikkeling van de vegetatie van voor en na dat de mens voet aan wal zetten, te onderzoeken.