Was de dodo dik of dun?

Als je met dezelfde botten een andere skeletmontage maakt, komt de dodo er ineens veel sportiever uit te zien. Animatie: Peter Koomen. Voor de animatie is de eerste echte 'bouwtekening' gebruikt die Richard Owen (1869) van de dodo maakte.

Het oude beeld: een plompe, door de poten gezakte, sullige vogel

Veel schilderijen van vroeger beelden het dier op deze manier af, maar waarschijnlijk hadden de schilders nooit een in het wild levende dodo gezien. Misschien baseerden ze zich op een dodo die maanden onderweg was geweest en er niet al te best meer aan toe was. De schilders hebben elkaar vaak nageaapt. Daarom ging de 'dikke dodo' een eigen leven leiden. Veel 'nagemaakte' dodo's in museums zijn dan ook dik, net als de dodo's in allerlei kinderboeken, zoals 'Alice in Wonderland'.

Deze tekening van Reynerus Bontius is verantwoordelijk voor het beeld van de dikke ineengezakte dodo. De tekening werd gepubliceerd in 1658 en is nadien heel vaak door anderen gekopieerd.

Het nieuwe beeld: een vrij slanke, hoog op de poten staande, alerte vogel

Wetenschappers van nu denken dat de dodo geen vetrollen had en heel beweeglijk was. Ze worden hierin gesteund door de oudste tekeningen die er van de dodo bestaan. Die zijn op Mauritius gemaakt door VOC-scheepslui die de dodo in levenden lijve hadden gezien. Helaas tekenden ze een beetje onbeholpen: alweer geen betrouwbaar portret. Maar er zijn nog een paar historische afbeeldingen die in de richting van een elegantere verschijning wijzen. De 'slanke dodo' wint dan ook terrein. Hij is al in een paar musea en op de TV te zien.

Slanke dodo. Links: moderne reconstructie gemaakt voor de Channel 4-serie Extinct. © Channel 4. Rechts: een slanke dodotekening uit de zeventiende eeuw.